Aileler İçin

Neden Çocuklara ‘Büyüyünce Ne Olacaksın’ Diye Sormamalıyız?

Google Reklam

‘Büyüyünce ne olacaksın, bakalım?’ sorusu küçük bir çocuk olarak en çok nefret ettiğim soruydu. Hiçbir zaman verecek iyi bir cevabım yoktu. Ellerini belinin iki kenarına koyup yukarıdan ciddi gözlerle beni süzen yetişkinler ise verdiğim ‘astronot’ ya da ‘film kahramanı’ gibi yanıtlarımdan büyük bir hayal kırıklığına uğrarlardı.

Okula başladığımda en sonunda tekbir şey olmak istemediğime karar verdim. Bir çok şeyi yapmak istiyordum. Bunun için iyi bir çözüm de buldum.  Kurumsal psikolog oldum. İşim başka insanların işlerini düzeltmek oldu.  Bunu yapabilmek için astronotların özgüvenlerini nasıl geliştirdiğinden,  film kahramanlarının nasıl yaratıldığına kadar çok fazla şeyi öğrenmek zorunda kaldım.  Ancak en önemlisi şuydu: Bu süreçte de iyice emin oldum ki  çocuklara büyüyünce ne olacaklarını sormak çok kötü bir şey!

Bu soru çocuklara dünyada en önemli şeyin bir meslek seçmek olduğu izlenimini veriyor ve kendilerini iş mantığı üzerinden tanımlamaya zorluyor.

Neden? Her şeyden önce bu soru çocuklara dünyada en önemli şeyin bir meslek seçmek olduğu izlenimini veriyor ve kendilerini iş mantığı üzerinden tanımlamaya zorluyor.  Çünkü hepimizin bildiği gibi ‘Büyüyünce ne olacaksın?’ diye sorulan bir çocuğun ‘baba olacağım’ ,‘anne olacağım’ hatta ‘iyi bir insan olacağım.’ gibi cevaplar vermesi pek sempatiyle karşılanmıyor. Bu soru aynı zamanda çocuklara kendilerinden ne istediğimizi de öğretiyor; çocuklar bile mesleğin ‘başarma’ ve’para kazanma’ eylemleriyle bağını kolayca anlayabiliyorlar.  

Bu Soru Çocuğu Kaygılandırıyor!

Hayalindeki meslekle ilgili soruların yol açabileceği ikinci problem ise her çocuğun mutlaka ne olması gerektiği bilmesi konusunda bir zorunluluk yaratması.  Çocukların gelecekle ilgili bir hayallerinin olması güzel olmakla beraber araştırmalar az sayıda çocuğun böyle bir farkındalığı olduğunu ve bu konudaki ısrarın çocukların büyük bölümüne ‘başarısızım’, ‘karmakarışığım’ duygularını yaşattığını gösteriyor.

Daha kötüsü çocukların ‘kabul edilebilir’ mesleki hayallerine ulaşmakta çok zorluk çekmeleri ve çoğunun da bu hayale erişemeyip mutsuz bir hayat yaşamalarına neden olmak. Komedyen Chris Rock sahne şovunda lisedeyken ‘İstediğiniz her şey olabilirsiniz!’ diyen bir danışmana ‘Neden bize yalan söylüyorsunuz?’ diye soruşunu anlatır. Belki aramızdaki 4 kişi istediği hayale ulaşacak ama geri kalan 2000 kişi piyasanın  sunduğu mesleklerle yetinmek zorunda kalacak. ‘Çocuklara gerçeği söyleyin. Sizi işe alacak birileri olduğu sürece iyi yaptığınız bir işi yapabilme olasılığınız var!’

Son olarak yukarıdaki zorlukların üstesinden gelirseniz o zaman da 3. bir zorlukla başa çıkmanız gerekecek: Çocuklukta hayalini kurduğunuz mesleğin siz büyüdüğünüzde hala geçerli bir meslek olma olasılığı oldukça düşük!

Bazılarının söylediği gibi mutluluk gerçeklerden, beklentilerimizi çıkardığımız zaman elimizde kalan şey olabilir.  Eğer mutluluğunuz çocuklukta sizi seçmek zorunda bıraktıkları meslekle gelecekse o zaman hayal kırıklığına uğrama olasılığınız oldukça yüksek. Ekonomik kriz zamanlarında  işe başlayan insanların, ekonominin iyi olduğu zamanlarda işe başlayanlardan çok daha mutlu çalışanlar olduğunu biliyor muydunuz?  Sizce iki veri arasında bir bağlantı yok mu?

Bir Meslek Edinmekten Daha Anlamlı Hedeflerimiz Olamaz mı?

Gelecekle ilgili çok keskin hatlı hedefler belirlememenin de iyi yanları var: Her şeyden önce hayal ettiğinizle elde ettiğiniz arasındaki farklı  daha sağlıklı bir şekilde yönetebilirsiniz. Daha erişilebilir beklentileri olan kişiler daha hızlı iş buluyor, işin beklentilerine daha rahat uyum sağlıyor ve –en önemlisi- daha mutlu oluyorlar.

Gençlere tabi ki büyük hayaller kurmaları ve hedefleri peşinde koşmaları gerektiğini söylüyorum. Ama lütfen şunun da farkına varın. Geleceğe dair hedeflerinizin yüksek maaşlı bir  işten daha fazlası olması gerekiyor. Çocuklara büyüyünce ne olacaklarını sormak onları sadece meslekler üzerine düşünmeye yönlendirecektir. Bunun yerine onlara büyüdüklerinde nasıl bir insan olmak istediklerini sorun ve üstesinden gelmek istedikleri harika şeyleri…

Kaynak

AdamGran’ın New York Times’ta  yayıınlanmış ‘Stop Asking Kids What They Want To Be When They Grow Up?’ adlı yazısından çevrilmiştir.

Google Reklam
Eğitim Kolektifi

Leave a Comment

Yeni Yazılar

Kızların İlk Kahramanı ya da “Uçak Babama Selam Söyle!”

Annesiyle geliştirdiği ilişki ne kadar sıcak olursa olsun bir kız çocuğunun babasıyla geliştirdiği ilişki vazgeçilmezdir.…

1 hafta önce

Babalık Etkisi Nedir? Babalar Neden Önemlidir?

Ebeveynlik tarzları, çocukların gelecekteki mutluluğunu ve başarısını derinden etkiler. Bu hepimizin hemfikir olduğu bir bilgidir.…

1 hafta önce

eğitimde bir yıl daha biterken…

ve 21-22 öğretim yılı da kapanıyor. her öğretim yılı başında yeni yıla dair planlama ve…

2 hafta önce

“Müziksiz Bir Hayat Hatadır*” Çünkü…

  Başlamadan önce: Ait olma arzusu temel bir insan motivasyonudur. Oksitosin, başkalarıyla sosyal olarak bağlı…

3 hafta önce

Eğitim Yılını Bitirirken Kalpleri Yumuşatacak 4 Anlamlı Etkinlik

  Eğitim yılı sona eriyor. Dönemin son günlerinde öğrencilerinizle sadece sohbet etmek yerine uygulayabileceğiniz ve…

3 hafta önce

Okullar Değişiyor: İşte Dünyanın En Güzel 7 Okulu

  Eğitim zihnin ve çocukların sınırlarının zorlanmasıdır. Ancak nedense bu önemli işi, yüzyıllardır hiç değişmemiş…

3 hafta önce